Voorzorgcikerls in Amstelveen
“Als ik kook, maak ik net zo lief wat extra. Ik kan er vast iemand blij mee maken.”
Dat gevoel had Enjetta Fieseler al jaren. Ze woont in appartementencomplex Selde Rust in Amstelveen, is gepensioneerd en past regelmatig op haar kleinkinderen. En ze wilde best iets doen voor een ander: een boodschap meenemen, een extra portie koken. Maar voor wie eigenlijk?
Het antwoord kwam begin 2025, toen ze in de Volkskrant las over voorzorgcirkels: kleine netwerken van buurtbewoners die elkaar ondersteunen bij alledaagse dingen. Geen formele zorg, maar gewoon mensen die naar elkaar omkijken. “Toen dacht ik: daar ga ik iets mee doen.”
Van idee naar actie
Enjetta besloot niet te wachten op instanties of vaste structuren. “Ik ben gewoon een burger die aan de gang gaat,” zegt ze. Ze legde contact met anderen die zich bezighouden met voorzorgcirkels, waaronder Nederland Zorgt voor Elkaar en begon in haar eigen wooncomplex.
Selde Rust telt 52 appartementen. Enjetta peilde de belangstelling bij een aantal flatgenoten en nodigde hen daarna uit voor een eerste gesprek. Zes mensen schoven aan. Wat is een voorzorgcirkel precies? Wat vraagt het van je? En hoe voorkom je dat de één altijd geeft en de ander alleen vraagt? Door samen alles rustig te bespreken, groeide het vertrouwen. “En toen zeiden ze: wij willen wel.”
Een cirkel groeit
Het initiatief verspreidde zich snel. Via de VvE en vooral via mond-tot-mondreclame. “Ik werd op straat aangesproken door mensen die graag mee wilden doen.” Bij een volgende bijeenkomst in ‘huis Elsrijk’ kwamen dertien mensen, later zelfs negenentwintig. Genoeg om twee voorzorgcirkels te vormen binnen het appartementencomplex.
Iedere cirkel is anders, maar de basis is hetzelfde: je doet wat je kunt, wanneer het jou past. De één helpt met een technisch klusje, de ander biedt gezelschap of loopt even mee naar de supermarkt.
“Mensen denken vaak: ik kan niks bieden. Maar iedereen kan iets, iedereen heeft een talent of ervaring.”
Eerst elkaar leren kennen
Wat Enjetta gaandeweg merkte: hulp vragen blijkt vaak lastiger dan hulp aanbieden. Daarom is kennismaken essentieel. In Selde Rust gebeurt dat via maandelijkse koffieochtenden, bij iemand thuis. Informeel, zonder verplichtingen.
“Mensen kennen elkaar vaak wel van gezicht, maar niet echt. En je vraagt niemand boodschappen met je te doen, als je die persoon nauwelijks kent.”
Langzaam ontstaan er vanzelf contacten. Een praatje op straat. Even aanbellen bij een alleenwonende buur. Samen boodschappen doen als het glad is. “Het heeft tijd nodig, maar het werkt.”
Kleine gebaren, grote betekenis
De voorzorgcirkels bestaan uit een mix van vijftigers en ouderen. Juist voor oudere bewoners is de meerwaarde groot. Tegelijk ontlast de voorzorgcirkel ook mantelzorgers en voorkomt het dat mensen er alleen voor staan als een vaste buur of het netwerk tijdelijk uitvalt.
Dat is precies waar de beweging Van Waarde Voor Elkaar voor staat: samenredzaamheid, informele steun en sterke buurten, zonder het ingewikkeld te maken. Voorzorgcirkels laten zien dat je daar geen groot plan of organisatie voor nodig hebt.
“Ga gewoon praten,” zegt Enjetta. “Goede buren zijn en een fijne omgeving creëren. Meer is het eigenlijk niet.”
Een olievlek
Het doel is nu dat er ook elders in Amstelveen nieuwe voorzorgcirkels gaan ontstaan. Ondersteund door flyers, buurtbijeenkomsten en gesprekken kan het initiatief verder groeien. Iedere keer anders ingericht, maar steeds met hetzelfde uitgangspunt: samen doen, samen dragen.
“Je hoeft het niet alleen te doen,” zegt Enjetta. “Dat is misschien wel de grootste omslag in denken.”
