Floor is als ervaringsdeskundige geen hulpverlener, maar een hoopverlener
“Van Waarde Voor Elkaar resoneert bij mij. Het raakt precies aan wat ik belangrijk vind in het leven,” zegt Floor Römer. Zorgen voor een ander zit diep in haar verankerd. Niet omdat het moet, maar omdat ze gelooft dat we elkaar als mensen nodig hebben. Floor zet haar ervaringen uit het verleden in bij het kunstatelier voor mensen met mentale uitdagingen. Haar verhaal laat zien hoe ervaringen, ook pijnlijke, kunnen uitgroeien tot iets waardevols voor anderen.
Een lange weg door de ggz
Op haar achttiende kwam Floor in aanraking met de geestelijke gezondheidszorg. “Na een behandeling werd ik letterlijk in de maatschappij gedropt. Er was geen zachte landing.” Die zachte landing verzorgt Floor nu zelf in haar rol als ervaringsdeskundige. Ze begeleidt een kunstatelier voor mensen met mentale uitdagingen via Team ED, een sociaal uitzendbureau van ervaringsdeskundigen. “Dit werk is zo wederkerig. Ik breng iets, maar ik krijg net zo veel terug.” In het atelier draait het niet om diagnoses of beperkingen. “Mensen zijn ongelooflijk sterk. In het atelier mogen ze weer in contact komen met zichzelf. Verwondering ervaren. Creëren.” Kunst en creatie blijken krachtige middelen in herstel. “Ik zie wat dat met mensen doet. Ze bouwen zelfvertrouwen op, ontdekken hun veerkracht.”
Hoopverlener, geen hulpverlener
Floor noemt zichzelf een ‘hoopverlener’. “Ik herken en erken waar iemand staat. Er is uitwisseling met elkaar, ruimte voor ieders verhaal.” In het atelier komen mensen van alle leeftijden, van jonge volwassenen tot bijna tachtigjarigen. Er is ruimte voor plezier, voor delen, voor verdriet. “En ook voor rust. Voor gewoon mogen zijn wie je bent.” Die gelijkwaardigheid is voor haar cruciaal. “Ik weet hoe het voelt als er van bovenaf, symptomatisch naar je gekeken wordt. Ik ben blij dat ik het in mijn rol anders kan doen en dat ik naast iemand kan staan.” Daar helpen niet-medische zaken, zoals kunst, ritme en creativiteit bij, vindt Floor. “Schrijven heeft mij in mijn donkerste jaren enorm geholpen.” Zo schreef Floor prachtige gedichten die haar hielpen om weer licht te zien. Eén van deze gedichten lees je verderop.
Van waarde voor elkaar, elke dag
Floor neemt al jaren zelf initiatief in haar buurt. Elk kwartaal trekt ze eropuit om zwerfafval op te ruimen. Met afvalprikkers, een zwerfafvalpas van de gemeente en een flinke dosis doorzettingsvermogen organiseert ze opruimacties, geïnspireerd door landelijke initiatieven zoals NL Schoon. Omzien naar anderen is voor Floor vanzelfsprekend. “Dat zorgen zat er altijd al in.” Wederkerigheid zit voor Floor ook in het alledaagse. In het dorp waar ze woont zeggen mensen elkaar gedag. Ze nodigt haar alleenstaande buurvrouw uit om mee te eten; die paste vroeger op haar kinderen. “Ik ben omdat wij zijn,” zegt ze, verwijzend naar het ubuntu-principe. “We hebben elkaar nodig om te floreren.” Kleine dingen doen ertoe: een groet, een compliment, samen zijn. “Je hoeft niets te presteren. Je bent al van waarde.”
Het verhaal van Floor laat zien waar Van Waarde Voor Elkaar over gaat: ieder mens heeft talenten, ervaringen en kennis. Ongeacht leeftijd, achtergrond of kwetsbaarheid.
– Onderweg –
Gedicht van Floor
Groei zit in het Alleen-zijn in je binnenkant
In het je terugtrekken in die kamer
En je verbinden met je kern
Het dúrven passeren van de revue der rebellie:
Eenzaamheid, vechten, liefde en verdriet
Ja, verdriet er mee dúrven Alleen-zijn en
Dit stuk Troost bieden
Zo die klamheid en pijn ervaren
Die open wond doen etteren
Pijnscheuten in den broze én ’t boze
En dan uiteindelijk kunnen bedaren
Door dit Alles te ervaren
Is het mijn bloem vanbinnen?
Die kwam tot bezinnen
Jaar in, jaar uit
Hoogtepunten in groei en bloei
Dieptepunten verval en kou
De pijn was niet af, ik liet niet los
Wilde en kón dit nog niet graag
Te veel gericht op mensen om mij heen
Die zieke mensenhaag vol plaag
Ik heb mijzelf opgezocht, me benadert
Toen is het gaan dagen
Ik ben zelf die mooie Bloem
Vol van emotie en álles mag er zijn
In dat Licht mag je behagen
En ben ik vrij