“Een ander helpen en ondertussen zelf groeien”

“Ik kwam bij herstelgroepen terecht vanwege mijn verslaving,” vertelt Esther. “Ik was mezelf een beetje kwijt.” Via een herstelbureau maakte ze kennis met de WRAP: de Wellness Recovery Action Plan. Een methode die haar hielp om haar eigen welzijn beter te begrijpen en richting te geven. “Met WRAP maak je eigenlijk een plan voor jezelf,” legt ze uit. “Wat heb ik nodig om me goed te voelen? Hoe merk ik dat het minder gaat? En wat helpt mij dan?” Het werd voor haar een belangrijk houvast. “Je gaat jezelf echt uitpluizen. Hoe ben ik als ik me goed voel, en hoe ben ik als dat niet zo is? Dat vond ik heel waardevol.”

Wat haar misschien nog wel het meest raakte, was de manier waarop het werd aangeboden. “Je doet het in een groep, met facilitators die vaak zelf ervaring hebben. Er ontstaat iets bijzonders: verbinding. Ongeacht je achtergrond voel je dat je niet alleen bent.” Die ervaring zette iets in beweging. “Ik dacht: dit wil ik ook doen. Hoe mooi is het als je die veiligheid en verbinding kunt doorgeven aan anderen?”

Uiteindelijk kwam ze terecht bij de Herstelacademie in Aalsmeer. Ze vertelde Janine over haar wens en kon direct aan de slag. Nu begeleidt ze zelf WRAP-groepen. “We komen acht weken lang bij elkaar, elke vrijdag. Mensen maken hun eigen plan, maar we doen het samen. Door ervaringen te delen, leer je van elkaar. Dat is de kracht van peer support.”

Hoewel ze inmiddels voor groepen staat, blijft ze zichzelf ook ontwikkelen. “Ik vind het nog steeds spannend, hoor. Voor een groep spreken. Maar het is zo mooi om te zien wat er gebeurt in zo’n groep. Er komen mensen met allerlei achtergronden – trauma, eenzaamheid, psychische kwetsbaarheid – en toch ontstaat er een klik.” Volgens Esther zit het verschil in de gelijkwaardigheid. “Wij zijn geen hulpverleners. We staan naast mensen. En ik merk zelf ook: ik neem soms meer aan van iemand die het écht begrijpt, dan van iemand zonder die ervaring. Dat maakt het zo krachtig.”

Voor haar persoonlijk betekent haar werk veel. “Het geeft me structuur. Elke vrijdag heb ik een doel. En ik kan iets betekenen voor een ander.” Tegelijk hielp het haar ook tegen eenzaamheid. “Tijdens mij verslaving was ik vaak alleen thuis. Door vrijwilligerswerk bij de herstelacademie en andere groepen heb ik zoveel mensen leren kennen. Die verbinding is echt belangrijk.”

Dat ze impact maakt, merkt ze ook in kleine momenten. “Laatst kreeg ik een kaartje van een groep deelnemers. Daarin schreven ze hoe ze mij zien en wat ik voor hen betekend heb. Dat is zo bijzonder.” Ook haar werk met mensen in de verslavingszorg raakt haar. “Soms kom ik maar een uurtje, maar mensen zijn zo dankbaar dat ze hun verhaal kunnen delen. Een luisterend oor is zó belangrijk.” Voor Esther draait het uiteindelijk om acceptatie en verbinding. “Als je eenmaal die drempel over bent, valt de schaamte vaak weg. Je mag zijn wie je bent. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.”

Dat inzicht heeft haar veranderd. “Ik ben trots op mijn verhaal. Juist omdat het me heeft gebracht waar ik nu sta.” En precies daarin ligt voor haar de kern van wederkerigheid: “Door te delen wat je hebt meegemaakt, kun je een ander helpen. En ondertussen blijf je zelf ook groeien.”